ενα τελευταιο αντιο..

δεν προσεξα τα αγκαθια που ειχε ι καρδια σου
και ετσι εγδαρα κ την δικη μ...
με τυλιξες σε μια ανελεητη οδυνη..
και χωρις οικτο χτυπουσες ολο και πιο δυνατα..
οπως η βροχη...
εμενα ομως δεν ηταν μια απλη βροχη...
βρεχει ακομα...
οι δρομοι μου ειναι αδειοι...
το μονο που τους διαπερναει ειναι μια ανελεητη σιωπη που χορευει με τις αναμνησεις..
αραγε ειναι βηματα αυτα που ταραζουν το ηρεμο τραγουδι της καρδιας μου??
το σκοταδι ειναι πλεον υποφερτο...
αρχιζω και σκιζω με μανια ενα τραγουδι...ενα γνωριμο τραγουδι..
κομματιαζεται στα δυο..στα τεσσερα...στα οχτω...
μεχρι που ξεσπαω σε λυγμους...
το λιγοστο φως φωτιζει την ακρη του δρομου..
η ιδια σκινη εδω και ωρα..
ιστορια διχως φιναλε..
οπως εχει καταντησει και η ζωη μου..
με τη δυση του ηλιου η ψυχη μου..
φευγει..
ορμα στο σκοταδι...
σε ψαχνει σε σκιες..
μεσα σε στενα,..
σε λεωφορους σπασμενων ονειρων...
σε ψαχνει μεσα σε πνευματα ερωτευμενων...
σε ανθρωπους που δεν φοβηθηκαν να αγαπησουν...
ψυχες που δεν φοβηθηκαν να νιωσουν το κρυο...
στο μυαλο μου μια παλια εικονα..
ενα ξεχασμενο ηλιοβασιλεμα...
η αισθηση ενος ξεχασμενου αισθηματος...
τοτε που μαζι ερωτευτηκαμε τα παντα...
κ ομως εμεινες στο χθες..

αφιερωμενο σε εναν ερωτα που ισως ηταν μονοπλευρος ισως και οχι..
που προσπαθησε να αντεξει στο χρονο..
δεν εχει σημασια αν τα καταφερε..
αλλα το ποσο ηθελε...
γ μενα εισαι ολα αυτα που δν θα ζησω πια..
ησουν ολα αυτα τα κρυφα μερη που ηθελα να επισκεφτω...
θα σαγαπαω στο τωρα και στο παντα...

Σου χρωστάω...

Σου χρωστάω μια ζωή...ενα ελευθερο λεπτό

πολλά σκλαβωμένα χρόνια...

Σου χρωσταω μια νύχτα...εναν οργασμό ευτυχιας

ενα λάθος σου χρωστάω...

Σου χρωσταω μια ψευδαισθηση μια στιγμή σαν φάντασμα

Κρυφά να σε φιλάω και να ζωντανευεις εσυ...

Σου χρωσταω μια ανεκπληρωτη αγαπη...

....σε κρυφές στιγμές τοσο λίγες τοσο συντομες

σχεδόν αόρατες στην φευγαλέα ζωη του χρόνου...της στιγμής

Σου χρωστάω την ένταση της στιγμής που γινόμαστε ενα...

...εκει να πεθαινω να σε βλέπω να ελευθερωνεσαι...

Σου χρωσταω και μια Παρτίδα...

με κλειστά και καμενα χαρτιά να μην τα ανοιξουμε

να κερδίσουμε...

Εγω σου χρωστάω πολλα...πιο πολλα απο οσα νόμισα

Εσυ όμως χρωστας ενα μονο πράγμα

μου χρωστας την ζωή μου...

                                                                                                     παιρνοντας την,ξέχασες να γυρισεις

                                                                                                         και πάλι εδω.... 

Y.Γ. Σ'αγαπω....

Ξέρεις πότε μπαίνει το Υ.Σ.?

στο τέλος....

Δεν αντεχω εσυ να εισαι εσυ...

και εγω να ζω για να σε συναντησω....

Εγω ξέρω τωρα πια γιατι γεννηθηκα...

Μα εσυ....

εσυ πάνω απο ολα... πάνω απο αυτο που έρωτα ονόμασα....

παντα θα σ'αγαπω με τον τρόπο μου...παντα εκει να σαγαπω οπως μπορώ...

Δεν είμαι σίγουρη αν θυμάσε... γιατι εκει μαζι μου ήρθες...

ουτε αν τωρα το μετανοιωσες....

Θα ζω για να πιστευω οτι μαγαπησες και εσυ....

Αχ για να γεννηθεις εσυ και εγω 

για αυτο για να σε συναντησω 

γι αυτο εγινε ο κοσμος ματια μου 

γι'αυτο για να σε συναντησω....

Και αν πια όλα εσβήσαν...εγω να ξέρεις....

θα ειμαι εκει....οποτε θέλεις να τρέξεις... καπου να κρυφτεις...

καπου για να αγαπηθεις.

αρπάζω τα λόγια αυτου του κομματιου και τα

ριχνω μέσα σου να με θυμασαι...

 

Σ'αγαπω...

δεν θα σε ξέχασω ποτε...

κρατησες μίσα τα σαγαπω....

μα δεν σου κράτησα ποτέ κακια....

μην με ξεχάσεις... 

Ερωτας...όνομα ουσιαστικόν

Έρωτας....όνομα ουσιαστικόν

πολύ ουσιαστικον

ενικού αριθμού 

γενους ουτε θυληκού ουτε αρσενικού

γένους ανυπεράσπιστου

Πληθυντικές αριθμός

οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.

(κικι Δημουλα)

Κάπως Ετσι ξεκινούν όλα μια ματιά....

Γοητεια που ασκούμε στα κύτταρα του άλλου...

Ένα αγγιγμα...Ένα χαμόγελο...μηνύματα στο υποσυνήδητο...

Ετσι ξεκινούν όλα...για δυο πλάσματα που έχουν ακόμα αγνοια...

του τι πρόκειτε να έρθει...

Ενα ''γεια'' ενα βλέμα στο πάτωμα κόκκινα μάγουλα....

ομορφες στιγμές...

Ερωτας....γένος ανυπερασπιστο....

αχ... 

Και μέτα...έρχεται εκείνο το πρώτο φιλί....αχ εκείνο το πρωτο φιλί...

εκει είναι που μαθαίνεις τον άλλο...Τον νιώθεις τον γνωρίζεις επικοινωνείς με το στόμα

χωρις να μιλάς....

Κινηματογράφικο μοιάζει το πρώτο φιλί ...

Αψήφιστα παίρνουμε...οι άνθρωποι εκείνο το πρώτο φιλί...

Είναι Η στιγμή....

Ειναι σαν να ειναι το πρωτο φιλί σου....σαν να μαθαίνεις απο την αρχή...

και εμείς απλα το σνομπάρουμε....

Εκείνο το πρώτο φιλί....

μαγεία......

''ερωτας ονομα ουσιαστικόν....πολυ ουσιαστικον''

 

 Και μετά....Ψυθιροι....

στο αυτι...πονήρες λεξόυλες...Ζωηρά χαμόγελα....

Γελάκια με υπονοούμενα...

το προσωπο γέρνει προς το αυτι και του ψυθιρίζει μυστικά...

Ο ψυθιρος εχει τις ικανότητες του αλκοολ...

Σε μέθα σου ανάβει την φαντασία...

Σσσσσσσ

σου ψυθιριζει στο αυτι...

και χαμογέλα...

Σσσσσσ μικρα δικά τους μυστικά 

τοσο ομορφο να υπάρχουν....

Έρωτας...

πληθυντικός αριθμος

οι ανυπερασπιστοι ερωτες...

και μετα...

μετα τι?

μετα να σου πω εγω.... είναι Η ωρα τους...το φιλι στην πλάτη....

το χέρι στο φόρεμα...τα  δάχτυλα  στο δέρμα...

ολα έχουν πάρει τον δρόμο τους...

ολα ειναι απλά πλέον....

Δεν χρειάζονται λόγια περιττα....

ε? ναι οχι δεν χρειάζονται εδώ λόγια εδω οδηγος ειναι η φαντασία...

και ολα παιρνουν τον δρόμο τους.....

  Ο έρωτας ονομα ουσιαστικον

πολυ ουσιαστικόν.

ενικού αριθμου,

γενους ουτε θυληκου ουτε αρσενικού

γενους ανυπεράσπιστου....

πληθυντικός αριθμος

οι ανυπερασπιστοι έρωτες

(Κικι Δημουλα)