Noθεια....

Κρεμάω για λίγο τα παπουτσια μου τα παπουτσια των παραμυθιων μου...

Δεν είναι οτι κουράστηκα....

και δεν τελίωσα εδω την πορεια μου ως Sykaki

είναι οτι αυτην την στιγμή χρειάζομαι ενα διάλειμα...

δεν ξέρω ποσο θα κρατήσει αυτο...

θα μπαινω να μας βλέπω....

αλλα μην με παρεξηγήσεται.....θελώ λίγο χρόνο πριν ξανα γράψω....

Αυτο το μπλογκ το εκάνα με πολυ αγάπη....

και δεν ειναι φυσικα το τέλος του...

κανοντας ενα διάλειμμα για να γεμισω το  μυαλό μου παραμύθια για να γυρίσω....

''γινε στον καθαρό τους ουρανο αποψε μια νοθεια''

αυτη η φράση βιδωθηκε στο μυαλο μου....

μερες τώρα...

σας το δίνω σαν συμβουλη....

ειναι απο ενα τραγούδι.....

μην συμβιβαζεστε...

Και σε εσένα αγάπη μου....μικρε μου άγγελε.... να αφιερώσω ακομα μια φορα το τραγούδι του Λιδακι

Αχ για να γεννηθεις εσυ και εγω

γι αυτο για να σε συναντησω

γι αυτο εγινε ο κοσμος ματια μου

γι αυτο για να σε συναντησω....

Σαγαπω....

 
Ελπίζω να μην αδρανησει το μπλογκ μου και να δω υπέροχα κείμενα απο τους παραμυθαδες μου.. θα ξανα ερθω σύντομα...καλημέρα σας ευχαριστω....... τα λεμε πολυ συντομα...

Οπου οπως.....

Παντα θα...

ακομα και αν.....

Γ.Σ.

Σου χρωστάω...

Σου χρωστάω μια ζωή...ενα ελευθερο λεπτό

πολλά σκλαβωμένα χρόνια...

Σου χρωσταω μια νύχτα...εναν οργασμό ευτυχιας

ενα λάθος σου χρωστάω...

Σου χρωσταω μια ψευδαισθηση μια στιγμή σαν φάντασμα

Κρυφά να σε φιλάω και να ζωντανευεις εσυ...

Σου χρωσταω μια ανεκπληρωτη αγαπη...

....σε κρυφές στιγμές τοσο λίγες τοσο συντομες

σχεδόν αόρατες στην φευγαλέα ζωη του χρόνου...της στιγμής

Σου χρωστάω την ένταση της στιγμής που γινόμαστε ενα...

...εκει να πεθαινω να σε βλέπω να ελευθερωνεσαι...

Σου χρωσταω και μια Παρτίδα...

με κλειστά και καμενα χαρτιά να μην τα ανοιξουμε

να κερδίσουμε...

Εγω σου χρωστάω πολλα...πιο πολλα απο οσα νόμισα

Εσυ όμως χρωστας ενα μονο πράγμα

μου χρωστας την ζωή μου...

                                                                                                     παιρνοντας την,ξέχασες να γυρισεις

                                                                                                         και πάλι εδω.... 

Y.Γ. Σ'αγαπω....

Ξέρεις πότε μπαίνει το Υ.Σ.?

στο τέλος....

Δεν αντεχω εσυ να εισαι εσυ...

και εγω να ζω για να σε συναντησω....

Εγω ξέρω τωρα πια γιατι γεννηθηκα...

Μα εσυ....

εσυ πάνω απο ολα... πάνω απο αυτο που έρωτα ονόμασα....

παντα θα σ'αγαπω με τον τρόπο μου...παντα εκει να σαγαπω οπως μπορώ...

Δεν είμαι σίγουρη αν θυμάσε... γιατι εκει μαζι μου ήρθες...

ουτε αν τωρα το μετανοιωσες....

Θα ζω για να πιστευω οτι μαγαπησες και εσυ....

Αχ για να γεννηθεις εσυ και εγω 

για αυτο για να σε συναντησω 

γι αυτο εγινε ο κοσμος ματια μου 

γι'αυτο για να σε συναντησω....

Και αν πια όλα εσβήσαν...εγω να ξέρεις....

θα ειμαι εκει....οποτε θέλεις να τρέξεις... καπου να κρυφτεις...

καπου για να αγαπηθεις.

αρπάζω τα λόγια αυτου του κομματιου και τα

ριχνω μέσα σου να με θυμασαι...

 

Σ'αγαπω...

δεν θα σε ξέχασω ποτε...

κρατησες μίσα τα σαγαπω....

μα δεν σου κράτησα ποτέ κακια....

μην με ξεχάσεις...