Σάββατο
Όσο.....
Όσο εγω θα ζω, θα σε σκεφτομαι (αν και θα προχωραω)
Όσο εγω θα αναπνεω εσυ θα ζεις μέσα μου (ακομα και αν...)
Όσο εγω θα σε αγαπαω δεν θα παθεις τιποτα κακο(οκίζομαι)
Όσο περναει απο το χερι μου θα χαμογελας (εκτος και αν πια δεν θελεις να μπορω...)
Όσο εγω θα ειμαι εδω εσυ δεν θα εισαι μονος (οπου και να σαι)
Όσο εσυ υπαρχεις εγω ζω (ακομα και αλλου παντα...δικη σου)
Όσο εσύ εισαι χαρουμενος εγω αγγιζω το τελειο (την απολυτη ηρεμια)
Όσο στην ζωη μου εισαι εγω οδηγουμε καπου (ασχετα αν δεν εισαι εσυ ο προορισμος)
Όσο με λατρευεις εγω χρωματιζω στιγμες ( σε λευκο χαρτι)
Όσο είσαι εσυ εγω ειμαι παντα μαζι σου ποτε μόνη (οπου και να μαι)
Όσο είμαστε μαζι, θα ζουμε παντα (στους προορισμους μας)
Σε λατρευω.
Τρίτη
Deep Inside

Time recedes every day
You can search your soul but you won't see
As we pass ever on, on our way
Towards some blank infinity
....
Για σένα!
only you can heal your life
it must have been an angel
who counted out the time
yes it must have been an angel
who raised a knowing smile
and i just couldn't reach you
no matter how i tried
no i just couldn't reach you
so instead i ran to hide
(only you can heal inside,
only you can heal your life)
mother can you hear me?
can you tell me, are you there?
father can you help me?
cos i know that you care
and i dont have to fight it anymore
for all those years i was dreaming
and i don't have to worry anymore
cos i found my belief in...
mother can you hear me?
can you tell me are you there?
father can you help me?
cos i know that you care
(only you can heal inside,
only you can heal your life)
Αφιερωμένο σε σένα μαζί με ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που είσαι πάντα εκεί.
Να μην ξεχνάς πως οι ψυχές δεν φεύγουν από κοντά μας .
Γίνονται άγγελοι και είναι δίπλα μας ,όταν και αν τις χρειαστούμε.
Να γελάς ...γιατί το νοιώθουν.
Και να θυμάσαι μικρό Sykaki μου πως ο χρόνος μπορεί να είναι σκληρός στην αρχή ,με το πέρασμά του όμως τα απαλύνει όλα.
Παραμυθένια φιλιά .
Κυριακή
Θρήνος περασμένων ....
Από το άνθος πως να παράγεις πόνο;
πως απο τον έρωτα μίσος να κερδίσεις;
και από εσένα ασχήμια πως να δω;
Θρηνώ όσα πέρασαν και πάνε
οσα θα έρθουν και με την σειρά τους θα σβήσουν σαν απο καντηλιού τελευταία αναπνοή
Όσα θέλησα με τόση πίστη όσα λατρεψα με τοσή προσμονή.
Ακόμα πιστεύω στο ακατόρθωτο μαζί σου να με πάρεις.
Αν μπορούσες θα με κρατούσες δίπλα σου;
Τι ρωτάω; ρωτάν τέτοια πράγματα καθώς συνθέτουν το requiem ενός ονείρου;
Όχι σου λέω εγω δεν τα ρωτούν, μα η απορία δεν παυει να υπάρχει.
Λύνω τα μαλλιά μου και μαθαίνω απο την αρχή τα γράμματα ένα ένα να ξαναμάθω λέξεις να σε ξανάγαπήσω οπως τότε οπως τωρα δεν θυμάσαι, και ίσως να ξέχασες για πάντα.
Δεν θυμαμαι πόσο καιρό έχω να κοιμήθω με τον υπνό της ηρεμίας....
φταιει που πια κοιμήθηκες εσύ μεσα μου και γαλήνη δε βρίσκω που να με παρει....
Αγκάθι τ' όνειρό μου
φράχτης το λόγικο μου
Έλα ξανα στο νου μου
είκονα τ'ουρανού μου.
Αγέρα μου δραπέτη....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
τα παραμύθια μου.. χωρίς τέλος...

Γ.Σ.


