αλλο ενα βραδυ ησουν πιστος στο ραντεβου σου...
μολις ξυπνησα και το μονο που θυμιζει το περασμα σου ειναι ο ιδρωτας στα μουσκεμενα σεντονια μου..
μια καυτη ανασα χανεται στο χρονο ενω το ρολοι δειχνει 12 παρα..
δε ξερω τι ειναι αυτο που σε φερνει καθε μα καθε βραδυ στο ονειρο μου..
ποια μοιρα σε εστειλε στο δρομο μου και τι πορεια να τραβιξω..
το δρομο της σιωπης η το δρομο του ρισκου..
ποιος ανεμος να φτασει το αγγιγμα σου οταν το στιγμα του φιλιου σου δεν λεει να ξεκολλησει απο πανω μου...
εχω πολλα να σου δωσω..
μια νυχτα ζηταω ξανα ...οπως και χθες...
δωσ μου ενα σημαδι μοναχα πως υπαρχεις...
μονο..μονο μια νυχτα θα ηθελα να μπω στο ονειρο σου και επειτα ας βγω..
για να δω μηπως κατοικω εστω και λιγο στα ονειρα σου...
πρεπει τροπο παλι να βρω στο ονειρο μου για λιγο να μπεις..
μεινε εδω....
Πέμπτη
Τετάρτη
Γιατι δεν μ'αγαπας πια?
Γιατι δεν μαγαπας πια?
Γιατι τι σου εκανα και επαψες να με αγαπας?
Καληνυχτα...καρδια μου καληνυχτα...
Πέμπτη
Εσυ φταις εγω σαγαπω ετσι παει.
Τα μάτια της σκάναραν την θεα που είχε μπροστα της.... απλήστα κοιτουσε.... ομορφο θέαμα....
Δυο χέρια τυλιχτηκαν γυρω απο την κοιλία της.... ενα γυμνο στήθος ακοθμπαει την γυμνη πλάτη της
Με εκεινον τον ανθρωπο που κοιτουσε την ιδια θεα με εκεινη εχει μοιραστει την ψυχη της...
Και αυτο που την πονούσε ήταν το γεγονος οτι εκεινος την αγγαλιαζε τελευταια φορα...Ομορφα που εμοιαζαν όλα τοτε που εβρισκε παντα κατι να της λειεπει....
Δεν φανταζόταν ποτε ποσο θα της έλειπε.....
Εκεινος ομως δεν ι ηταν ποτε ξανα εκει ποτε ξανα για εκεινη....Η ζωη του ηταν αλλου ηταν εκει που είχε αφησει κομματι του εκεινη ηταν εμβολιμα μια παρατερη νοτα....
Τα βηματα του ξεμακρυναν.... η πορτα ανοιξε ενα δευτερολεπτο ακομα και ολα θα ειναι παρελθον πια
να θελω/ει να ουρλιαξει.... ''μηηηηη μη φυγεις μεινε εδω αγαπησε με ή και οχι μ ονο μεινε''
Το στομα της δεν ανοιξε το μετανοιωσε... ακομα το μετανοιωνει....
Αδειασε....ερημωσε μεσα της παγωσε αξαφνα ποια ανοιξη ποια?
ποιο δροσερο αερακι παγετος....
πηρε στυλο πηρε χαρτι.... και εγραψε με τρεμαμενα χερια....
''κρυώνω...γιατί εσυ επετρεψες στον αερα να βρει τρωτα σημεια να με φτασει οχι
γιατι εγω δεν προφυλαχτηκα σωστα.
αλλα και παλι το φταιξιμο ολο δικο μου.Σ'αγαπω.''
Γ.Σ.
Δευτέρα
Και τωρα σωπασε.....γιατι ετσι πρεπει
Φιλα με οπως ποτε... δεν εχεις φιλησει χειλια....
ψιθυρισε μου οτι η αγγαλια σου εχει φτιαχτει ακριβως για να χωραει το σωμα μου μεσα....
Σαν το κλειδι....με την κλειδαρια.... χωραμε ακριβως ο ενας στον αλλο....
τα χερια μου σε περιμεναν το μυαλο μου παραδοθηκε.....
πριν καν ξεκινησει τον πολεμο.....
Τα πλευρα μου διαλυονται απο την επιθυμια για αγγαλια....
Δεν ειναι τα ονειρα που νοστιμιζουν την πραγματικοτητα ειναι η ζωη που γενναει τα ονειρα χρωσταμε
στον ερωτα σε εμας χρωσταμε.....
Μακαρι να μπορουσα....
και ομως μπορεις ειμουν παντα σιγουρη οτι μπορουσες.....
Δικη σου αγαπη μου με ολη μουτην δυναμη....
Σε χωρες μακρυα πολυ μακρια εκει που η αγαπη και ο ερωτας ειναι συναισθηματα με απολυτη κυριαρχια
στην κοινωνια....
Συνανηθηκαμε γιατι ετσι επρεπε
γιατι αλιως δεν γινοταν.....Γιατι ηταν γραμμενο ναγινει
Γιατι καποιες αγαπες ειναι απαραιτητες για την συνοχη του κοσμου....δημιουργουν ενεργεια θετικη ομορφη...
και για καποιους ερωτες....
Ενα φιλι και υστερα κι αλλο κι αλλο
και μετα πολλα και ακομα περισσοτερα ποτε δεν μπορει να ειναι μονο ενα......
και τωρα σωπασε μικρο μου γιατι ετσι πρεπει γοατι σαγαπω τωρα δνε υπαρχει χωρος για λογια αγαπη μου
σωμασε τωρα γιατι ετσι πρεπει.....
Σωπασε μωρο μου ετσι πρεπει.....
never say goodnight
Γ.Σ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
τα παραμύθια μου.. χωρίς τέλος...

Γ.Σ.



